ترفند بازدهی بیشتر در کارهای سخت
بازدهی در کارهای سخت وابسته به قدرت تحمل نیست. وابسته به نحوه سازمان دهی شناختی است. هر کار سخت به دلیل حجم، پیچیدگی یا فشار زمانی دشوار می شود. سیستم ذهنی اگر بدون ساختار عمل کند، انرژی هدر می رود و خروجی افت می کند. هدف این متن حذف عوامل اتلاف انرژی و تقویت عوامل مؤثر بر پیشرفت است. نخستین ترفند، شکستن کار است. یک کار سخت زمانی فلج کننده می شود که فرد آن را یک کل یکپارچه ببیند. مغز توان پردازش یک واحد سنگین را ندارد. تقسیم کار به بخش های کوچک وزن ذهنی را پایین می آورد. بخش های کوچک قابل شروع، قابل کنترل و قابل اندازه گیری هستند. کاهش وزن ذهنی مهم ترین عامل افزایش بازدهی است. ترفند دوم، تعیین نقطه شروع ثابت است. کار سخت زمانی سخت تر می شود که فرد نقطه شروع مشخص ندارد. نبود نقطه شروع باعث تعویق می شود. تعویق انرژی را می خورد و تمرکز را از بین می برد. تعیین یک نقطه شروع کوچک و بدون بحث، روند را فعال می کند. فعال شدن روند مهم تر از کیفیت اولیه است. کیفیت بعدا ساخته می شود. ترفند سوم، حذف ورودی های اضافی است. ذهن زمانی عملکرد بالا دارد که بار اضافی نگیرد. بار اضافی شامل اطلاعات پر...